Συχνές ερωτήσεις (FAQ)

Συνήθεις ερωτήσεις σχετικά με την περιοδοντίτιδα και οι απαντήσεις μας.

Η βακτηριακή πλάκα στα δόντια οδηγεί σε φλεγμονή των ούλων (ουλίτιδα), η οποία μπορεί να εξαπλωθεί σε ολόκληρη την κατασκευή που συγκρατεί το δόντι στη θέση του στο οστό της γνάθου (περιοδοντίτιδα). Εξαιτίας απώλειας οστού, αναπτύσσονται οι λεγόμενοι περιοδοντικοί θύλακοι και τα δόντια μπορεί να χαλαρώσουν και ακόμη να χαθούν.

Η ουλίτιδα είναι μια φλεγμονή περιορισμένη στα ούλα, ενώ η περιοδοντίτιδα προκαλεί επίσης απώλεια του οστού της γνάθου. Η διαφορά είναι ότι στην ουλίτιδα δεν υπάρχει ακόμη απώλεια των στηρικτικών ιστών που συγκρατούν το δόντι στη θέση του. Στην ουλίτιδα, η καλή στοματική υγιεινή στο σπίτι μπορεί να αποκαταστήσει την υγεία των ούλων. Στην περιοδοντίτιδα, υπάρχει διαφορά: με το που η φλεγμονή οδηγήσει σε απώλεια οστού της γνάθου, δεν μπορεί αυτό να ξαναδημιουργηθεί με καλή στοματική υγιεινή.

Αν δεν διαγνωσθεί η περιοδοντίτιδα στην αρχή της, η πολύτιμη συγκρατητική συσκευή χάνεται σε μερικούς μήνες. Η τακτική στοματική υγιεινή στο σπίτι για πρόληψη της ουλίτιδας είναι για το λόγο αυτό ο καλύτερος και φτηνότερος τρόπος για να προλάβει κανείς την περιοδοντίτιδα.

Η υποχώρηση των ούλων δεν προκαλείται μόνο από περιοδοντίτιδα. Αν έχετε ούλα που υποχωρούν δυο μπορεί να είναι οι αιτίες:

Από τη μια μπορεί να έχετε υφίζηση. Προκαλείται από υπερβολική ένταση κατά το βούρτσισμα. Η μεγάλη εφαρμοζόμενη δύναμη στη βούρτσα επανειλημμένα τραυματίζει τα ούλα. Όταν αυτά επουλώνονται, τραβιούνται όλο και πιο μακριά μέχρι που η ρίζα του δοντιού κάτω από τα ούλα βγαίνει στην επιφάνεια. Ακόμη κι αν αλλάξετε συνήθειες στοματικής υγιεινής και καθαρίζετε τα δόντια σας λιγότερο έντονα, η υφίζηση δε θα υποχωρήσει.

Από την άλλη η περιοδοντίτιδα, είναι μια φλεγμονώδης πάθηση που αναπτύσσεται εξαιτίας της βακτηριακής πλάκας. Αν η περιοδοντίτιδα δε θεραπευτεί, η ζημιά στους συγκρατητικούς ιστούς του δοντιού προχωρά. Στην περιοδοντίτιδα η αρχική βλάβη στη συγκρατητική συσκευή δεν είναι ορατή. Τα ούλα υποχωρούν μόνο αφού εγκατασταθεί προχωρημένη περιοδοντίτιδα και μπορεί να αντιληφθεί κανείς την κατάσταση αυτή ως υφίζηση επειδή επίσης οι ρίζες των δοντιών βγαίνουν στην επιφάνεια.

Μόνο μια εξέταση στο οδοντιατρείο μπορεί να δώσει τη σωστή απάντηση.

Η περιοδοντίτιδα είναι μια φλεγμονώδης νόσος η οποία συμβαίνει εξαιτίας της βακτηριακής πλάκας. Αν δεν θεραπευτεί, η ζημιά στους ιστούς που συγκρατούν το δόντι στη θέση του, συνεχίζει κάτω από τη γραμμή των ούλων, αόρατη στην παρατήρηση από έξω. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που δεν μπορεί κάποιος να ανιχνεύσει την περιοδοντίτιδα μόνος του.

Ωστόσο, μπορεί κανείς να διακρίνει μερικά σημάδια φλεγμονής (ουλίτιδα) από μόνος του, για παράδειγμα η γραμμή των ούλων μπορεί να είναι χρωματισμένη κόκκινη ή βαθυκόκκινη και να είναι τα ούλα κάπως πρησμένα και ίσως ακόμη να υπάρχει αιμορραγία των ούλων όταν βουρτσίζει τα δόντια του ή κάνει οδοντικό νήμα. Για τους καπνιστές, είναι σημαντικό να ξέρουμε ότι τα ούλα τείνουν να αιμορραγούν λιγότερο και ίσως να μπερδέψουν κάποιον που θέλει να εκτιμήσει από μόνος του αν έχει περιοδοντίτιδα ή όχι *.

Απ’ την άλλη, υπάρχουν τα ακόλουθα σημάδια περιοδοντίτιδας τα οποία μπορεί κανείς να δει μόνος του: όπως στην ουλίτιδα, τα ούλα μπορούν επίσης να είναι κάπως πρησμένα και κόκκινα. Απ’ τη στιγμή που υπάρχει ήδη απώλεια οστού της γνάθου, τα δόντια ίσως έχουν ήδη μετατοπιστεί λίγο και παράλληλα έχουν σχηματιστεί ανοιχτά διαστήματα ανάμεσα στα δόντια. Στην προχωρημένη περιοδοντίτιδα, τα δόντια ίσως έχουν χαλαρώσει κι η βακτηριακή πλάκα ίσως προκαλεί κακοσμία.

Υπάρχουν αρκετοί λόγοι για τους οποίους θα μπορούσατε να έχετε περιοδοντίτιδα.

Οι βακτηριακές επικαλύψεις πάνω στα δόντια (πλάκα, βιοφίλμ) είναι η κύρια αιτία της περιοδοντίτιδας. Μερικά είδη βακτηρίων προάγουν την εξέλιξη της περιοδοντίτιδας ακόμη περισσότερο. Μπορεί να ευθύνεται η ελλιπής άσκηση στοματικής υγιεινής στο σπίτι για μεγάλο χρονικό διάστημα ή ότι επηρεάζεστε ιδιαίτερα από τα είδη βακτηρίων που προάγουν την περιοδοντίτιδα.

Επιπρόσθετα, παράγοντες κινδύνου όπως το κάπνισμα, η ανθυγιεινή δίαιτα, ο μη ελεγχόμενος διαβήτης ή το στρες θα έπρεπε να ληφθούν υπόψη. Τέλος, γενετικοί παράγοντες μπορούν επίσης να παίξουν ένα ρόλο στην εξέλιξη της περιοδοντίτιδας, επειδή ο τρόπος που το αμυντικό σύστημα αντιδρά στα βλαβερά βακτήρια μπορεί να διαφέρει από άτομο σε άτομο εξαιτίας γενετικών διαφορών.

Σε μια αρχική αναζήτηση, ο οδοντίατρος θα προσδιορίσει αν έχετε καθόλου παράγοντες κινδύνου. Γνωστοί παράγοντες κινδύνου για την περιοδοντίτιδα είναι η ανεπαρκής στοματική υγιεινή στο σπίτι, το κάπνισμα, η ανθυγιεινή διατροφή, ο σακχαρώδης διαβήτης και το στρες.

Μετά ο οδοντίατρος θα κάνει μια βασική περιοδοντική εξέταση που θα πάρει μόνο μερικά λεπτά.

Με μια περιοδοντική μήλη, θα μετρηθεί το βάθος διείσδυσης στη γραμμή των ούλων ήπια και με ακρίβεια σε επιλεγμένες θέσεις.

Μετά τη βασική εξέταση, άλλοι έλεγχοι θα γίνουν μόνον αν βρεθούν σημάδια απώλειας των ιστών που συγκρατούν τα δόντια στη θέση τους. Αυτοί οι έλεγχοι περιλαμβάνουν τη λεγόμενη περιοδοντική κατάσταση και επιπλέον ακτινογραφικές εικόνες.

Ενώ μπορείτε να αποκτήσετε ξανά την υγεία μετά τη θεραπεία της περιοδοντίτιδας, τα ούλα σας δε θα επανέλθουν στην αρχική τους κατάσταση.

Η περιοδοντίτιδα είναι μια φλεγμονώδης κατάσταση που οδηγεί σε καταστροφή των στηρικτικών ιστών των δοντιών. Στην αθεράπευτη περιοδοντίτιδα, η καταστροφή της οδοντικής στήριξης θα συνεχιστεί μέχρι το δόντι να χαθεί. Για την ακρίβεια, μόνο η θεραπεία μπορεί να αναχαιτίσει τη φλεγμονή. Η κατάσταση που θα προκύψει μετά τη θεραπεία χαρακτηρίζεται ως υγιής επειδή τα σημάδια της φλεγμονής έχουν εξαφανιστεί από τη μια κι από την άλλη έχει σταματήσει η καταστροφή των στηρικτικών ιστών.

Μετά την περιοδοντική θεραπεία, η μακροχρόνια επιτυχία για αρκετά χρόνια εξασφαλίζεται μόνον αν οι ασθενείς εξασκούν βέλτιστη στοματική υγιεινή στο σπίτι, καθημερινά, προλαμβάνοντας τη συγκέντρωση νέας βακτηριακής πλάκας και πρόκληση ξανά φλεγμονής.

Για καλύτερα μακροχρόνια αποτελέσματα, είναι επίσης σημαντικό να υπάρχει συνεχής φροντίδα από επαγγελματία ώστε οι υποτροπές να ανιχνεύονται και να αντιμετωπίζονται έγκαιρα.

Σύμφωνα με τις τελευταίες επιστημονικές μελέτες, η περιοδοντίτιδα αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο επιπλοκών στα οδοντικά εμφυτεύματα. Συγκεκριμένα, οι επιπλοκές περιλαμβάνουν τη συγκράτηση των εμφυτευμάτων στο οστό της γνάθου. Όπως και στην περιοδοντίτιδα, η βακτηριακή φλεγμονή μπορεί επίσης να οδηγήσει σε απώλεια οστού σε ένα οδοντικό εμφύτευμα. Αυτή η ασθένεια ονομάζεται περιεμφυτευματίτιδα. Η θεραπεία της περιεμφυτευματίτιδας είναι συνήθως πολύ πιο δύσκολη από τη θεραπεία της περιοδοντίτιδας. Αθεράπευτη περιεμφυτευματίτιδα οδηγεί σε απώλεια του εμφυτεύματος που επηρεάζει.

Ωστόσο, υπάρχουν επιστημονικές μελέτες που επιβεβαιώνουν πως μετά από επιτυχή θεραπεία των ούλων, ο κίνδυνος περιεμφυτευματίτιδας είναι μικρότερος.

Αν έχετε περιοδοντίτιδα, είναι απολύτως απαραίτητο να συμπληρώσετε τη θεραπεία των ούλων πριν την τοποθέτηση οδοντικών εμφυτευμάτων κι επίσης να κάνετε συχνές επισκέψεις για οδοντιατρική φροντίδα.

Μετά τη θεραπεία των ούλων, η μακροχρόνια επιτυχία εξασφαλίζεται μόνον αν οι ασθενείς εφαρμόζουν καλή στοματική υγιεινή στο σπίτι, καθημερινά, εμποδίζοντας νέα βακτηριακή πλάκα από το να προκαλέσει πάλι φλεγμονή στα ούλα.

Για μεγαλύτερη επιτυχία, είναι επίσης σημαντικό να υπάρχει συνεχής επαγγελματική φροντίδα από τον οδοντίατρο ώστε όποια προβλήματα να ανιχνεύονται και να αντιμετωπίζονται έγκαιρα.

Τα μεσοδιαστήματα αυτών των ραντεβού με τον οδοντίατρο είναι συνήθως των τριών, τεσσάρων ή έξι μηνών. Η συχνότητα εξαρτάται από την ποιότητα της στοματικής υγιεινής, την έκταση της φλεγμονής στα ούλα και την παρουσία των λεγόμενων υπολειπόμενων περιοδοντικών θυλάκων.

Μόλις ένα δόντι εξαχθεί, ο βλεννογόνος του στόματος και το οστό από κάτω συνήθως ιάται μετά μερικές βδομάδες ή μήνες. Το κενό που αφήνει η εξαγωγή του δοντιού γενικά παραμένει αναλλοίωτο για πολύ καιρό.

Μόνο μετά από αρκετούς μήνες θα μπορούσαν τα δόντια της απέναντι γνάθου – εξαιτίας της έλλειψης του απέναντι δοντιού – να «φυτρώσουν» έξω από το δικό τους οστό της γνάθου (επιμήκυνση δοντιού) κι έτσι να εισέλθουν στο απέναντι κενό.

Σε άλλες περιπτώσεις, εξαιτίας του κενού ανάμεσα στα δόντια, τα δόντια της ίδιας γνάθου πίσω από το κενό αρχίζουν να κινούνται προς τα εμπρός.

Αν η ικανότητα για μάσηση χρειάζεται να αποκατασταθεί ή να βελτιωθεί, κενά με ή χωρίς εμφυτεύματα θα πρέπει να καλυφθούν με οδοντικές προσθέσεις. Η αποκατάσταση μπορεί να περιλαμβάνει ακίνητες στεφάνες ή γέφυρες ή κινητές μερικές οδοντοστοιχίες.

Περισσότερες πληροφορίες

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε όλο το περιεχόμενό μας για τις δικές σας παραγωγές αποδεχόμενοι την Άδεια Creative Commons:

Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0
https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/deed.en

Πώς να παραθέσετε το περιεχόμενό μας:
www.periodontal-health.com / CC BY-NC-SA 4.0