Τι είναι η περιοδοντίτιδα;

Η μύλη του δοντιού καλύπτεται από την αδαμαντίνη ουσία. Κάτω από αυτήν βρίσκεται η οδοντίνη ουσία και κάτω από την τελευταία βρίσκεται το νεύρο του δοντιού (οδοντικός πολφός). Για την ακρίβεια, ο πολφός αποτελείται από το νεύρο, αιμοφόρα αγγεία και συνδετικό ιστό. Ενώ η αδαμαντίνη δεν έχει νεύρα και άρα δεν έχει ευαισθησία, η οδοντίνη από κάτω έχει νευρικές ίνες. Η οδοντίνη είναι το βασικό συστατικό της ρίζας. Γι’ αυτό η επιφάνεια της ρίζας είναι ευαίσθητη στον πόνο.

Η ρίζα είναι επίσης καλυμμένη από ένα σκληρό στρώμα που λέγεται οστεΐνη. Το δόντι συγκρατείται στη θέση του στο οστό της γνάθου σε όλο το μήκος της ρίζας του με συγκρατητικές ίνες (περιοδοντικός σύνδεσμος). Αυτές οι ίνες συγκρατούνται στην οδοντίνη και επίσης στο οστό της γνάθου.

Η ρίζα του δοντιού είναι μακρύτερη από τη μύλη. Οι κυνόδοντες της άνω γνάθου έχουν ιδιαίτερα μακριές ρίζες.

Για την ακρίβεια, τα ούλα είναι το πιο έξω άκρο του ιστού που συγκρατεί τα δόντια στο οστό. Τα ούλα αποτελούνται από ένα λεπτό εξώτερο στρώμα (επιθήλιο) κι ένα κάπως παχύτερο ινώδες στρώμα από κάτω (συνδετικός ιστός). Αυτό το ινώδες στρώμα περιέχει μερικά αιμοφόρα αγγεία μαζί με τις πολλές ίνες συνδετικού ιστού. Αυτός είναι ο λόγος που τα υγιή ούλα έχουν ανοιχτό ροζ χρώμα.

Η φλεγμονή στη γραμμή των ούλων (ουλίτιδα) αλλάζει το χρώμα τους σε κόκκινο έως βαθύ κόκκινο, επειδή τα αιμοφόρα αγγεία του συνδετικού ιστού διαστέλλονται.

Αν βελτιστοποιημένη στοματική υγιεινή εφαρμοστεί στο σπίτι, η βακτηριακή πλάκα αφαιρείται τακτικά και τα ούλα αναρρώνουν μέσα σε λίγες μέρες.

Η ουλίτιδα δεν είναι σπάνια φλεγμονή. Κάθε άτομο έχει αρκετές τέτοιες περιοχές στο στόμα του μέσα στη διάρκεια της ζωής του. Αυτό σημαίνει ότι αυτές οι περιοχές δεν καθαρίστηκαν επαρκώς. Τέτοιες περιοχές επίσης θέτουν τον κίνδυνο ανάπτυξης περιοδοντίτιδας.

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, υπάρχει αυξημένη τάση για ουλίτιδα εξαιτίας ορμονικών αλλαγών. Οι έγκυες θα πρέπει να προσέχουν ιδιαίτερα τη σωστή στοματική υγιεινή και να βλέπουν έναν οδοντίατρο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους.

Ο όρος περιοδόντιο χρησιμοποιείται για όλα τα στοιχεία που συγκρατούν το δόντι στο οστό της γνάθου. Περιλαμβάνει τα ούλα, το οστό της γνάθου που συγκρατεί το δόντι, τις συγκρατητικές ίνες και τη συγκρατητική ουσία στην επιφάνεια της ρίζας που ονομάζεται οστεΐνη.

Το περιοδόντιο εξασφαλίζει ότι τα δόντια συγκρατούνται στη θέση τους μέσα στο οστό της γνάθου. Οι συγκρατητικές ίνες δίνουν στο δόντι ένα υψηλό επίπεδο λειτουργικής αντοχής ακόμη και σε μεγάλες μασητικές δυνάμεις.

Σε ένα υγιές δόντι, το περιοδόντιο περιβάλλει ολόκληρη τη ρίζα. Μόνο όταν υπάρχει φλεγμονώδης πάθηση της συγκρατητικής κατασκευής (περιοδοντίτιδα) συμβαίνει απώλεια οστού στη γνάθο.

Σαν συνέπεια της φλεγμονής των ούλων (ουλίτιδα) μπορεί να υπάρξει απώλεια των συγκρατητικών ινών και του οστού της γνάθου. Στη θέση των υγιών ινών, σχηματίζεται κατά μήκος της ρίζας αυτό που ονομάζουμε θύλακο. Η επιφάνεια της ρίζας στο θύλακο καλύπτεται με βακτηριακό φιλμ (οδοντική πλάκα και πέτρα).

Η απώλεια των συγκρατητικών ινών και του οστού της γνάθου μπορεί να κάνουν τα δόντια να αποκτήσουν κινητικότητα. Αν η ασθένεια παραμείνει αδιάγνωστη και αθεράπευτη, η απώλεια ιστών μπορεί να συνεχίσει μέχρι τα δόντια να μην είναι ικανά για μάσηση και να χρειάζεται εξαγωγή τους (αφαίρεση).

Περίπου 40 τοις εκατό των ανθρώπων πάσχουν από περιοδοντίτιδα. Στους ενήλικες υπολογίζεται ότι περίπου 70 τοις εκατό των δοντιών εξάγονται εξαιτίας περιοδοντίτιδας.